Munur Web 2017 840×320

Munur: síðasta sýningarhelgi í Skaftfelli

(ENGLISH BELOW)

Síðasta sýningarhelgi
Last exhibition weekend

Um helgina lýkur sýningunni „Munur” í Skaftfelli. Síðasti sýningardagur er sunnudaginn 28. janúar og er opið daglega frá kl. 15:00-21:00.

Verk þeirra Claudiu Hausfeld, Sindra Leifssonar, Evu Ísleifsdóttur og Elísabetar Brynhildardóttur sem birtast á sýningunni takast á við spurningar um heim hlutanna á einn eða annan hátt.  Titill sýningarinnar vísar í margar áttir. Munur sem hlutur, gripur, eitthvað sem krefst varðveislu og undirstrikar verðmætamat, en sömuleiðis bil sem aðgreinir þegar tveir eða fleiri hlutir eru bornir saman.

Um þessar mundir er mikið horft til þeirra hluta sem umkringja menningarheim okkar, bæði í neyslumenningu sem sprengir öll eldri viðmið í framleiðslu og dreifingu varnings, en einnig vegna þess að eftir iðnbyltingu hafa í fyrsta sinn komið á sjónarsviðið manngerð fyrirbæri sem taka örskamma stund í framleiðslu en tugþúsundir ára í eyðingu. Hlutir sem skara gjörólíka tímaskala; hinn manngerða tímaskala og hinn jarðfræðilega. Á sama tíma beinist aukin athygli að lífi þessara hluta sem mikilvægra vísbendinga um gildismat og aðstæður menningarinnar.

Bjarki Bragason, myndlistarmaður og lektor við myndlistardeild Listaháskóla Íslands stýrir sýningunni.

////

The exhibition “The Thing is” concludes this weekend. Last day to enjoy is Sunday, January 28, and the gallery is open daily from 15.00-21.00

New works by Claudia Hausfeld, Sindri Leifsson, Eva Ísleifsdóttir and Elísabet Brynhildardóttir presented in the exhibition “The thing is”, at the Skaftfell gallery, explore objecthood in a multitude of ways. The title of the exhibition points in different directions; in the Icelandic “Munur” refers to things, artefacts hinting to or demanding preservation yet simultaneously the word can signify difference, a comparison of variables while “The thing is” is the beginning of a conversation, explanation and a statement on the way of things, objects or conditions.

The current interest in objecthood today must in part stem from the current and unprecedented levels of consumption, production and circulation of goods and the fact that after the industrial revolution, humans for the first time managed to produce objects that supercede time and space. This is the collision of the human and geological time scales, which until recently had not intercepted. Something which takes moments to ignite may take dozens of thousands of years to vanish, indicating our value systems and cultural condition.

Curator is Bjarki Bragason, artist and assistant professor at the Iceland Academy of the Arts.
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com